News 24 Justall – Page 9

Το γράμμα της Μαρίνας ανατρέπει για πάντα τη μοίρα τουςΚαθώς το διάβαζαν, οι λέξεις της έφεραν στο φως ένα μυστικό που είχαν θάψει για χρόνια.

Αγαπητό ημερολόγιο, Θέλω να αφήσω την ιστορία αυτή στα χαρτιά, γιατί μέσα στο μυαλό μου γυρίζει ασταμάτητα.

Marina levele örökre megváltoztatja a sorsukatA levél elolvasása után azonban rájönnek, hogy a múlt minden titka újraéled, és többé nem menekülhetnek előle.

Szóval, képzeld el, az esküvő másnapja reggelre virradt. A szállodai szobát átjárta a frissen vágott

Ce soir-là, à table pendant le dîner, j’ai calmement annoncé que j’allais me marier. Maman s’est mise à pleurer de joie, ses yeux se sont illuminés d’une chaleur que je n’avais pas vue depuis très longtemps. Elle s’est tout de suite mise à parler des préparatifs, de la meilleure façon d’organiser la fête. Papa, lui, n’a pas dit un seul mot. Il a simplement posé sa fourchette, s’est levé de sa chaise et est sorti de la maison sans un bruit, dans la rue. Et il n’est pas revenu dans la pièce de toute la soirée.

Je me souviens bien de notre épicerie de village, que tout le monde appelait simplement la buvette.

Ha három hónapra el akarsz menni az anyádhoz, akkor talán jobb lenne, ha elválnánk? Mert elegem van abból, hogy az időd nagy részét ott töltöd.

— Ide figyelj, elhatároztam. Szombaton lemegyek anyához. Úgy három hónapra. A szavak az asztalra hullottak

— Si tu t’es décidé à aller passer trois mois chez ta mère, alors autant carrément divorcer, non ? Parce que j’en ai marre que tu passes la plupart…

— J’ai pris ma décision. Samedi, je pars chez ma mère. Pour trois mois, probablement. Les mots tombèrent

— Αν σκοπεύεις να πας στη μάνα σου για τρεις μήνες, τότε μήπως να χωρίσουμε εντελώς; Γιατί έχω βαρεθεί να περνάς το μεγαλύτερο μέρος…

Πέμπτη, αργά το βράδυ. Δεν μπορώ να κοιμηθώ, γράφω για να βάλω σε τάξη το χάος. Ο Άρης το ανακοίνωσε

Ha három hónapra el akarsz utazni az anyádhoz, akkor talán jobb, ha elválunk? Mert elegem van abból, hogy az időd nagy részét…

— Arra gondoltam, szombaton lemegyek anyához. Három hónapra, talán. A szavak az asztalra hullottak a

Amikor leültünk vacsorázni, nyugodtan bejelentettem, hogy férjhez megyek. Anyukám örömében sírva fakadt, a szemében olyan melegség csillant, amit már nagyon régen nem láttam. Azonnal elkezdte sorolni, mit kell készíteni, hogyan szervezzük meg az egészet. Apukám viszont egyetlen szót sem szólt. Csak letette a villát, felállt a székről, és némán kiment az udvarra. Aznap este többé be sem tette a lábát a szobába.

Én még mindig jól emlékszem a falusi boltunkra, amelyet mindenki csak büfének hívott. Lehet, hogy volt

Le soir où nous nous sommes mis à table pour le dîner, j’ai calmement annoncé que j’allais me marier. Maman a fondu en larmes de joie, ses yeux se sont illuminés d’une chaleur que je n’avais pas vue depuis très longtemps. Elle s’est tout de suite mise à parler de ce qu’il fallait préparer et de la meilleure façon d’organiser. Papa, lui, n’a pas dit un mot : il a simplement posé sa fourchette, s’est levé de sa chaise et est sorti dans la rue sans un bruit. Il n’est pas revenu dans la pièce de toute la soirée.

Je me souviens très bien de notre épicerie de village, que tout le monde appelait simplement le buffet.

Όταν καθίσαμε στο τραπέζι για το βραδινό, ανακοίνωσα ήρεμα ότι παντρεύομαι. Η μαμά εκείνη τη στιγμή ξέσπασε σε κλάματα χαράς, τα μάτια της έλαμψαν με μια ζεστασιά που δεν είχα δει εδώ και πολύ καιρό. Άρχισε αμέσως να μιλάει για το τι πρέπει να ετοιμάσουμε, πώς να τα οργανώσουμε όλα καλύτερα. Ο μπαμπάς όμως δεν είπε ούτε λέξη. Απλώς άφησε το πιρούνι στο τραπέζι, σηκώθηκε από την καρέκλα και βγήκε βουβά από το σπίτι έξω στον δρόμο. Ούτε εκείνο το βράδυ δεν ξαναγύρισε στο δωμάτιο.

Θυμάμαι ακόμα το χωριάτικο μπακάλικό μας, που όλοι το λέγαμε απλά «το κυλικείο». Τα παιδιά της γειτονιάς