« Όχι. Αποφασίσαμε ότι δεν είναι καλό να φέρνεις τη σύζυγό σου και το παιδί σε αυτό το διαμέρισμα. Δεν θα αντέξουμε τις ενόχλησεις για πολύ και θα σας ζητήσουμε να φύγετε. Και η σύζυγός σου θα λέει σε όλους ότι μας έριξαν έξω με το μικρό.
Η γειτόνισσα στην οικία παρατηρεί αμέσως ότι η Δήμητρα επιστρέφει μετά τη συζήτηση με τον σύζυγό της, καταθλιμμένη. Και οι δύο έγιναν μαμάδες πριν τρεις ημέρες· ο γιατρός θα τις αφήσει σπίτι μετά από αύριο. Τέλεια νέα! Δεν υπάρχει λόγος να λυπάμαι.
Δήμητρα, δεν φαίνεσαι καλά. Τι συνέβη; ρωτά η γειτόνισσα.
Ο Μιχάλης είπε ότι η ιδιοκτήτρια ζήτησε να φύγουμε άμεσα. Λέει ότι τη δανείζαν το διαμέρισμα σε ζευγάρι χωρίς παιδιά και εμείς πρόκειται να φέρουμε ένα μωρό. Θα κλαίει τη νύχτα, οι γείτονες θα παραπονιούνται και δεν θέλει προβλήματα.
Και τι; Δεν έχετε πουθενά αλλού να πάτε;
Στους γονείς του Μιχάλη υπάρχει τριδωμάτιο, αλλά μένει και η μικρότερή του αδερφή. Οι δικοί μου γονείς ζουν στο χωριό, είκοσι χιλιόμετρα από την πόλη. απαντά η Δήμητρα.
Τότε μείνετε μία ή δύο εβδομάδες στην οικογένεια του πατέρα σας, μέχρι να βρείτε νέο διαμέρισμα προτείνει η γειτόνισσα.
Ο Μιχάλης ψάχνει ήδη, αλλά οι ιδιοκτήτες απορρίπτουν αμέσως όταν ακούσουν για μωρό.
Έχεις και εσένα δύο μέρες· θα βρεις λύση προσθέτει η γυναίκα.
Ο Μιχάλης όμως δεν βρήκε λύση. Κάλεσε σε αρκετές αγγελίες, έλαβε απορρίψεις και απλώς μεταφέρει τα πράγματα από το ενοικιασμένο διαμέρισμα στο σπίτι των γονέων του.
Οι γονείς και η μικρή αδερφή του όμως δεν είναι ευχαριστημένοι που η οικογένεια του Μιχάλη θα μπει στο σπίτι τους, μάλιστα με έναν τόσο ανήσυχο ενοίκου.
Γιε μου, θυμήσου ότι πριν το γάμο μας συμφωνήσαμε ότι δεν θα ζείτε μαζί μας λέει η μητέρα. Έχεις δικαίωμα το δικό σου δωμάτιο, αλλά δεν θέλουμε ξένους στο διαμέρισμά μας.
Η Δήμητρα είναι ξένη. Για σένα είναι η σύζυγος, για εμάς είναι ξένη. Εσύ την επέλεξες, εμείς όχι.
Μαμά, είναι προσωρινό, μέχρι να βρούμε κάτι μόνιμο προσπαθεί να διαπραγματευτεί ο Μιχάλης.
Ξέρεις ότι το προσωρινό δεν γίνεται ποτέ μόνιμο. Ένα εβδομάδα γίνεται μήνας, ο μήνας απλώνεται στο πάντα.
Όχι. Εμείς δουλεύουμε και οι γονείς, η αδερφή σου σπουδάζει. Θέλουμε ήσυχη ζωή. Ένα μωρό στο διαμέρισμα σημαίνει: μην μιλάς δυνατά, μην βλέπεις τηλεόραση· όσον νύχτα ξύπνα για τα κλάματα του.
Θα βρούμε κάτι γρήγορα υπόσχεται ο γιος.
Όχι. Αποφασίσαμε ότι δεν πρέπει να φέρεις τη σύζυγό σου και το παιδί εδώ. Δεν αντέχουμε τις ενόχλησεις και θα σας ζητήσουμε να φύγετε.
Η σύζυγός σου θα λέει ότι μας έριξαν έξω με το μωρό. Θα βάλει λεκέ στη φήμη μας· δεν το θέλω. Μην προσπαθήσεις να φέρεις τη Δήμητρα και το παιδί. Βρες άλλη λύση.
Με τα νέα αυτά, ο Μιχάλης πηγαίνει στο νοσοκομείο.
Άκου, Δήμητρα, μπορείς να μείνεις προσωρινά στη οικογένεια του πατέρα σου με το μωρό; ρωτά.
Δεν ενδιαφέρεται η μητέρα σου να δει το εγγόνι; ζητά έκπληξη η Δήμητρα.
Δεν ξέρω, η μητέρα μας είπε να μη τους επισκεφθούμε απαντά ο Μιχάλης.
Τέλεια! Άλλες γυναίκες με παιδιά γίνονται δεκτές· λουλούδια, δώρα, χαρά. Εμείς σαν άστεγοι, δεν μας θέλουν καν να μας δουν. παραπονιέται η Δήμητρα.
Το βράδυ καλεί τους γονείς της. Την ίδια μέρα που τη βάφτισαν, έρχεται και ο πατέρας της.
Πάρε, κόρη μου, το εγγόνι, να πάμε στο σπίτι. λέει ο πατέρας, Μιχάλη, φέρε όλα τα πράγματα της Δήμητρας και ό,τι χρειάζεται το μωρό.
Φτάνουν στο χωριό σε τριάντα λεπτά. Όλα είναι έτοιμα για το μωρό: ένα παιδικό κρεβάτι με λευκά με εικόνες αρκούδων και λαγών, ένα ντουλάκι ρούχων και μια άνετη καρέκλα για τάισμα.
Στο σαλόνι τους περιμένει τραπέζι στολισμένο για γιορτινό γεύμα. Μόνο οι γονείς, η γιαγιά της Δήμητρας και η μικρή αδερφή Ιρά είναι εκεί.
Η οικογένεια του Μιχάλη δεν μιλάει για τους δικούς τους, αλλά συζητούν ζωντανά το όνομα για το αγόρι· αποφασίζουν Ιλίας.
Ο Μιχάλης, μετά το γεύμα, πήγε στην Αθήνα, υποσχόμενο να φέρει αύριο τα υπόλοιπα πράγματα.
Όταν επέστρεψε, είχαν καλές ειδήσεις.
Δήμητρα, Μιχάλη λέει ο πατέρας όταν μαζεύονται γύρω από το τραπέζι. Συζήτησα με τη μητέρα μου και αποφασίσαμε να πουλήσουμε το παλιό σπίτι της γιαγιάς. Τα χρήματα θα τα δώσουμε σε εσάς.
Θα το κάνουμε δώρο της οικογένειάς μας στην Δήμητρα· η μόνη προϋπόθεση είναι ότι το σπίτι που ζούμε τώρα θα κληροδοτηθεί στην Ιρά. Συμφωνείς, Δήμητρα;
Σίγουρα, συμφωνώ.
Αύριο θα βάλω την αγγελία για πώληση λέει ο πατέρας.
Η πώληση ολοκληρώνεται σε τρία μήνες. Καθ όλη τη διάρκεια η Δήμητρα και ο Ιλίας ζουν στο χωριό, ο Μιχάλης στην Αθήνα, αλλά τα Σαββατοκύριακα πάει πάντα στο σπίτι της γυναίκας και του παιδιού.
Ένα ενάμιση μήνα περνάνε για την εύρεση διαμερίσματος, την έγγριση του δανείου και τις εργασίες.
Τέλος, η ημέρα έρχεται: η Δήμητρα, ο Μιχάλης και ο μικρός Ιλίας εισχωρούν στο νέο τους διαμέρισμα. Μετά από ένα μήνα, όλα βρίσκουν τη θέση τους· διοργανώνουν εναρκτήριο γλέντι.
Προσκαλούν τους γονείς της Δήμητρας, τις φίλες της και τους φίλους του Μιχάλη. Αλλά οι γονείς του Μιχάλη λείπουν· δεν ήθελαν καν να μάθουν ότι αγόρασε σπίτι.
Η μητέρα του, βλέποντας τα πράγματά του, σκέφτεται ότι αλλάζει μόνο ενοικίαση.
Τι, γιε μου, προσκάλεσες τη χωριζική οικογένεια στο ερχόμενο γλέντι και δεν μας είπες ότι έχεις δικό σου διαμέρισμα; Θα μπορούσες και να μας καλέσεις!
Δεν έχουμε ακόμη δει το εγγόνι. Δεν συμπεριφέρεστε σαν οικογένεια, μητέρα του στέλνει μήνυμα η μητέρα.
Αλλά δεν άφησες τη σύζυγό μου και το μωρό να μείνουν στο σπίτι σας; ρωτάει ο Μιχάλης.
Σου είπα ότι είμαστε ηλικιωμένοι· χρειαζόμαστε ησυχία απαντά η μητέρα. Μπορούμε όμως να έρθουμε επίσκεψη;
Γιατί όχι; Ο Ιλίας είναι ο εγγονός μας.
Γιε μου, το παιδί μας είναι σχεδόν έξι μηνών, αλλά ξαφνικά θέλεις να του δεις πρόσωπο. Παράξενο, έτσι;
Τίποτα παράξενο. Όταν ήταν μικρό δεν υπήρχε τίποτα να δεις· όλα τα μωρά μοιάζουν.
Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι ότι φοβηθήκατε να φέρετε τη οικογένειά μας στο σπίτι σας και προστατεύατε τους τοίχους σαν οχυρό.
Και όσο η Δήμητρα μένει στο σπίτι των γονιών της, δεν έχετε προσπαθήσει να γνωρίσετε τον εγγονό. Τώρα που έχουμε το δικό μας διαμέρισμα, μπορούμε να σας επισκεφτούμε. Συγγνώμη, αλλά δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι να σας δεχθούμε λέει ο Μιχάλης.
Έχετε βάλει άδεια; ρωτάει η μητέρα. Στην πραγματικότητα ήθελα τη σύζυγό σου και το παιδί να μείνουν στην εξοχική μας το καλοκαίρι.
Πώς και πότε; απορημένος γυρνάει ο γιος.
Το παιδί χρειάζεται φρέσκο αέρα. Στην Αθήνα έχει ήδη ζέστη τον Μάιο· το καλοκαίρι θα είναι ατμοσφαιρικό και σκόνη.
Η σύζυγός σου μπορεί να μείνει στην εξοχή μόνη, δεν θα την ενοχλήσει κανένας· εμείς θα παίζουμε μόνο το Σαββατοκύριακο.
Έχω άδεια το Οκτώβριο, ο πατέρας μου τον Νοέμβριο. Δεν ζητάμε χρήματα· η Δήμητρα θα φροντίσει το κήπο, θα μαζέψει αγγούρια ώστε να μην υπερβούν το μέγεθός τους εξηγεί η μητέρα.
Κατάλαβα, μαμά! Θέλετε βοηθάγορτα για το καλοκαίρι. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε βοήθεια. Αν θέλουμε να πάμε τον Ιλία έξω για φρέσκο αέρα, η Δήμητρα θα πάει στο σπίτι των γονιών της απαντά ο γιος.
Την πρώτη φορά που η μητέρα και η αδερφή του Μιχάλη βλέπουν τον Ιλία, είναι όταν του είναι δυόμισι χρόνια· τυχαία συναντιούνται στο εμπορικό κέντρο. Τον κοιτούν από μακριά, αλλά δεν τον προσεγγίζουν.
Έτσι είναι μερικές γιαγιάδες και μητέρες!
Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια και πατήστε μου αρέσει.
